finšćina

z Wiktionary

finšćina

Wobsah 1 finšćina (hornjoserbšćina) 1.1 substantiw, f 1.2 Semantika 1.2.1 Přełožki 1.2.2 Referency a dalše informacije

[wobdźěłać] finšćina (hornjoserbšćina)

[wobdźěłać] substantiw, f

kazus	singular	dual	plural
nominatiw	finšćina	finšćinje	finšćiny
genitiw	finšćiny	finšćinow	finšćinow
datiw	finšćinje	finšćinomaj	finšćinam
akuzatiw	finšćinu	finšćinje	finšćiny
instrumental	z(e) finšćinu	z(e) finšćinomaj	z(e) finšćinami
lokatiw	po finšćinje	po finšćinomaj	po finšćinach

Semantika

Woznamy:

[1] finska rěč

Přikłady:

[1] Jeho basnje su do finšćiny, islandšćiny, rušćiny a dalšich rěčow přełožene. (Rozhlad 1998)

[wobdźěłać] Přełožki

hornjoserbski: [1] finšćina (hsb)

němski: [1] finnische Sprache (de)

Referency a dalše informacije