rěč

z Wiktionary

rěč

Wobsah 1 rěč (hornjoserbšćina) 1.1 substantiw, f 1.1.1 Ortografija 1.1.2 Wurjekowanje 1.2 Semantika 1.2.1 Přełožki 1.2.2 Referency a dalše informacije

[wobdźěłać] rěč (hornjoserbšćina)

[wobdźěłać] substantiw, f

kazus	singular	dual	plural
nominatiw	rěč	rěči	rěče
genitiw	rěče	rěčow/rěči	rěčow/rěči
datiw	rěči	rěčomaj	rěčam
akuzatiw	rěč	rěči	rěče
instrumental	pod rěču	pod rěčomaj	pod rěčemi
lokatiw	na rěči	na rěčomaj	na rěčach

Ortografija

Dźělenje słowow: rěč

Wurjekowanje

IPA: ['rIč]

Semantika

Woznamy:

[1] komunikaciski srědk; system rěčnych znamjenjow

[2] přednošk, narěč

[3] rozmołwa, słowo

[4] (we wjazbje "žana rěč" tež:) slědy

[5] zamóžnosć rěčenja

Dalše wujasnjenja:: ě so w tutym korjenju wurjekuje kaž y a so prjedy tež tak pisaše.

Kollokacije:

[1] maćerna rěč = maćeršćina, kumštna rěč, kompjuterowa rěč, wobchadna rěč, rěč dźeržeć = přednošować

Přikłady:

[1] Štóž je sčasom a pilnje literarisce dźěławy, tón hakle swoju rěč prawje spóznaje a nawuknje, tón trajnje a płódnje lubować a česćić nawuknje Serbow ród a rěč. (Ćišinski)

Woboj rěči stej wosebje na němskich mjezach a wokoło městow jara po němsku złoženej, tola pak je deln[j]a bóle z němskim změšana dyžli horn[j]a. (Smoler)

[2] Tu steji jeho tam dźeržana rěč woćišćana - a sobu tež jeho adresa. (Dobrucky)

Wo biskopa Faulhaberowej rěči nowiny pisaja, zo hišće žana rěč na zhromadźiznje katolikow njeje tak wulke spodobanjo namakała a tak wulki přiwysk zbudźiła, kaž tale. (Katolski Posoł 1911)

[3] Nan rjekny: "Ja wjezu husycu." Njebě žana rěč była wo husycy, ale dźowka přiwza stare skoćo přećelnje, wone so podźakowa z někotrymi bórbotacymi połzwukami a kročeše sprostne a ćežkotne na nowy dwór. (Brězan)

Wo swjatych sakramentach, so samo rozemi, njebě žana rěč. (Katolski Posoł 1912)

[4] Zbliska wobhladane, zwosta wot mjedwjedźoweho kožucha jenož to kužmojte a to mjechke, ale hewak žana rěč wo mjedwjedźu, dokelž, kak drje by tón dyrbjał z tejele kože wulězć, kotraž žadyn zachod a žadyn wuchod njeměješe? (Brězan)

Rěčne wobroty:

[3] k rěčam być: za rozmołwu k dispoziciji stać

do (ludźacych) rěčow přińć = swoje mjeno zhubić

někoho do rěčow přinjesć = něčejemu mjenu škodźeć, sej wo někim hubu drěć

někomu do rěče/rěčow skočić/padnyć/zjěć = někoho přetorhnyć

wulke rěče wjesć = so z wulkimi słowami naduwać

[5] něšto někomu rěč wotrazy = něšto někoho tak překwapi, zo womjelknje

Wotwodźene wopřijeća:

rěčeč, rěčny, narěč, podrěč, rěčnik, rěčnica

[wobdźěłać] Přełožki

delnjoserbski: [1] rěc  esperanto: [1] lingvo (eo) estiski: [1] keele (et) finski: [1] kieli (fi) francoski: [1] langue (fr) italski: [1] lingua (it)

jendźelski: [1] language (en) korniski: [1] yeth (kw) němski: [1] Sprache (de) mongolski: [1] хэл (mn) pólski: [1] język (pl) ruski: [1] язык (ru)

Referency a dalše informacije