žohnować
žohnować
žohnować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | žohnuju | žohnujemoj | žohnujemy |
| 2. | žohnuješ | žohnujetej (-taj) | žohnujeće |
| 3. | žohnuje | žohnujetej | žohnuja (žohnuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | žohnujo, žohnujcy, žohnowawši |
| prezensowy particip | žohnowacy |
| preteritowy particip | žohnowany |
| ł-forma | žohnował, žohnowała, žohnowało, dual: žohnowałoj, plural: žohnowali (žohnowałe) |
| werbalny substantiw | žohnowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | žohnowach | žohnowachmoj | žohnowachmy |
| 2. | žohnowaše | žohnowaštej | žohnowašće |
| 3. | žohnowaše | žohnowaštej | žohnowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | žohnujmoj | žohnujmy |
| 2. | žohnuj | žohnujtej (-taj) | žohnujće |
| 3. | žohnuj, njech žohnuje | žohnujtej (-taj) | njech žohnuja (žohnuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
žo-hno-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʒohnou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne žohnowaše je 36x dokładźene, žohnowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] požohnować; žohnowanje dać
Přikłady:
- [1] Knjeni wokoschowasche dźěcźo, žohnowasche je, a zhladowasche ze sylzowymaj wocžomaj nutrnje so modlicy dołho k njebju, pschepoda potom dźěcźatko Maracźe do rukow, a sydny so pschi płakanju a rudźenju swojich słužownikow a poddanow do woza, a wotjědźe pschi cźmicžcy a w sylnym deschcźu z dwora. (Schmid)
- Tu modlesche so z nim nutrnje, zo by Bóh luby Knjez jeju pucź kotryž chcyschtaj dźens nastupicź žohnował. (Schmid)
- Ty žohnujesch moje prěnje krocžele, a zalutujesch mi staromu mužej dalsche dopraschowanja. (Schmid)
- Arcybiskopja a biskopja němskoho kejžorstwa wšitkim wěriwym postrow, žohnowanjo a pokojenjo w Knjezu wuprajeja. (Katolski Posoł 1915)
- Hody smy swjećili, kaž hišće ženje za swoje žiwjenjo, hody we wójnje swěta, chutne a struchłe, tola tež bohate na hnadźe, žohnowanju a přeznaturskej radosći. (Katolski Posoł 1915)
- Zawěrno tónle zwjazk ze Zbóžnikom nam žohnowanjo přinjese a lěto 1915 sčini lěto spomoženja. (Katolski Posoł 1915)
- To su žohnowanja republiki, hdźež njeje trajaceje zamołwiteje srjedźizny. (Katolski Posoł 1915)
- Bóh, wšohomócny wodźer wšitkich čłowjeskich dóńtow, bě dotal z nami a je w tymle sprawnym hobrskim boju naše brónje žohnował. (Katolski Posoł 1915)
- Dźensa budźe Knjez z tobu, a ty budźeš žohnowane mjeze wšitkimi dźěćimi! (Katolski Posoł 1915)
- Majestosć krónowaše joho čoło, luboznosć wotpočowaše na joho horce, žohnowanjo błyskotaše z joho wočow, w joho rukomaj běše wšohomóc. (Katolski Posoł 1915)
- W šuli ju wuknjechmy: "Budź žohnowana twoja čistosć, ju na wěki wěkow chcu chwalić. (Katolski Posoł 1915)
- Litaniji přizamknychu so serbske kěrluše, kiž z něžnych hłosow so radowaceje młodosće po žohnowanej krajinje zaklinčachu. (Katolski Posoł 1915)
- Přez moju wutrobu stupachu zdychowanja k njebjesam a žohnowanja na zemju. (Katolski Posoł 1915)
- Słódka wótčina, často přińdu w myslach na twoju žohnowanu pódu stupić, w domjacym powětře wokřewjenjo mojich mocow pytać. (Katolski Posoł 1915)
- Tebi so za žohnowanja měra dźakować. (Katolski Posoł 1915)
- Stronu swětłu: štó njeby chcył ju chwalić, žohnowanu, hnadypołnu - ale tež stronu ćěmnu, tak ćěmnu kaž prěnišu swětłu. (Katolski Posoł 1915)
- W swjatočnym wokomiku wuńdźe žohnowanjo z ruki Božeje. (Katolski Posoł 1915)
- Z našej pobožnosću porjeńšeny a z našimaj rukomaj dźeržany bu korbik wot Knjeza hnadnje přiwzaty jako wot našich přećelow přichadźacy a dobu jim žohnowanja, kotrež sebi přejachu. (Katolski Posoł 1915)
- Před jich wočomaj sćeleše njedźelu hanjacy dom ćěmnu młhu k njebjesam, kotraž za wjećenjom woła; Bohu podaty dom pak dymaše wonjaty woruch, kotryž žohnowanjo dobywa. (Katolski Posoł 1915)
- Dokelž sebi horliwje přejachmy, zo by tale pócćiwosć rostła a so wuwiwała, žadachmy pola Knjeza dwoju družinu žohnowanja, kotraž w přećach swjatych ženje dźělena njeběše: "Prócu a ćerpjenjo, sćerpnosć a lubosć. (Katolski Posoł 1915)
- Woheń bóžskeje lubosće njech rozswětla a wohrěwa tež wutroby tych, kotrychž je Bóh z časnymi kubłami bohaće žohnował. (Katolski Posoł 1915)
Přełožki
[wobdźěłać]
|