dźećelina
dźećelina
dźećelina (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, f
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźećelina | dźećelinje | dźećeliny |
| genitiw | dźećeliny | dźećelinow | dźećelinow |
| datiw | dźećelinje | dźećelinomaj | dźećelinam |
| akuzatiw | dźećelinu | dźećelinje | dźećeliny |
| instrumental | z(e) dźećelinu | z(e) dźećelinomaj | z(e) dźećelinami |
| lokatiw | po dźećelinje | po dźećelinomaj | po dźećelinach |
Ortografija
Dźělenje słowow:
dźe-će-li-na
Semantika
Woznamy:
- [1] kollektiwum
Wotwodźene wopřijeća:
- dźećelizna, dźećelnica
Přełožki
[wobdźěłać]
