dźećelnica
dźećelnica
dźećelnica (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]substantiw, f
[wobdźěłać]| kazus | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| nominatiw | dźećelnica | dźećelnicy | dźećelnicy |
| genitiw | dźećelnicy | dźećelnicow | dźećelnicow |
| datiw | dźećelnicy | dźećelnicomaj | dźećelnicam |
| akuzatiw | dźećelnicu | dźećelnicy | dźećelnicy |
| instrumental | z(e) dźećelnicu | z(e) dźećelnicomaj | z(e) dźećelnicami |
| lokatiw | po dźećelnicy | po dźećelnicomaj | po dźećelnicach |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
dźe-ćel-ni-ca
Semantika
[wobdźěłać]Synonymy:
- [1] dźećelizna
Přełožki
[wobdźěłać]
