depešować
depešować
depešować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | depešuju | depešujemoj | depešujemy |
| 2. | depešuješ | depešujetej (-taj) | depešujeće |
| 3. | depešuje | depešujetej | depešuja (depešuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | depešujo, depešujcy, depešowawši |
| prezensowy particip | depešowacy |
| preteritowy particip | depešowany |
| ł-forma | depešował, depešowała, depešowało, dual: depešowałoj, plural: depešowali (depešowałe) |
| werbalny substantiw | depešowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | depešowach | depešowachmoj | depešowachmy |
| 2. | depešowaše | depešowaštej | depešowašće |
| 3. | depešowaše | depešowaštej | depešowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | depešujmoj | depešujmy |
| 2. | depešuj | depešujtej (-taj) | depešujće |
| 3. | depešuj, njech depešuje | depešujtej (-taj) | njech depešuja (depešuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
de-pe-šo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: depeʃou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne depešowaše je 0x dokładźene, depešowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Mjez kejžorom a kralom Friedrich Augustom bu sćěhowace depešowane: "Sym pryncej Friedrichej Khrystianej za joho wutrajne wubjerne słužby jako ordonancny officir w stabje generalkommanda XII. (Katolski Posoł 1916)
Přełožki
[wobdźěłać]
|