detonować
detonować
detonować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | detonuju | detonujemoj | detonujemy |
| 2. | detonuješ | detonujetej (-taj) | detonujeće |
| 3. | detonuje | detonujetej | detonuja (detonuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | detonujo, detonujcy, detonowawši |
| prezensowy particip | detonowacy |
| preteritowy particip | detonowany |
| ł-forma | detonował, detonowała, detonowało, dual: detonowałoj, plural: detonowali (detonowałe) |
| werbalny substantiw | detonowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | detonowach | detonowachmoj | detonowachmy |
| 2. | detonowaše | detonowaštej | detonowašće |
| 3. | detonowaše | detonowaštej | detonowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | detonujmoj | detonujmy |
| 2. | detonuj | detonujtej (-taj) | detonujće |
| 3. | detonuj, njech detonuje | detonujtej (-taj) | njech detonuja (detonuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
de-to-no-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: detɔnou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne detonowaše je 0x dokładźene, detonowa (móže tež něšto druhe być) 0x.