eksmitować

eksmitować

eksmitować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	eksmituju	eksmitujemoj	eksmitujemy
2.	eksmituješ	eksmitujetej (-taj)	eksmitujeće
3.	eksmituje	eksmitujetej	eksmituja (eksmituju)

aspekt	ip
transgresiw	eksmitujo, eksmitujcy, eksmitowawši
prezensowy particip	eksmitowacy
preteritowy particip	eksmitowany
ł-forma	eksmitował, eksmitowała, eksmitowało, dual: eksmitowałoj, plural: eksmitowali (eksmitowałe)
werbalny substantiw	eksmitowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	eksmitowach	eksmitowachmoj	eksmitowachmy
2.	eksmitowaše	eksmitowaštej	eksmitowašće
3.	eksmitowaše	eksmitowaštej	eksmitowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	eksmitujmoj	eksmitujmy
2.	eksmituj	eksmitujtej (-taj)	eksmitujće
3.	eksmituj, njech eksmituje	eksmitujtej (-taj)	njech eksmituja (eksmituju)

Ortografija

Dźělenje słowow: eks-mi-to-wać

Wurjekowanje

IPA: eksmitou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne eksmitowaše je 0x dokładźene, eksmitowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Same sebje ze swěta eksmitować. (Brězan)

Přełožki

němski: [1] exmittieren