K wobsahej skočić

ewakuować

z Wikisłownika

ewakuować

wosoba singular dual plural
1. ewakuujuewakuujemojewakuujemy
2. ewakuuješewakuujetej (-taj)ewakuujeće
3. ewakuujeewakuujetejewakuuja (ewakuuju)
aspekt ip
transgresiw ewakuujo, ewakuujcy, ewakuowawši
prezensowy particip ewakuowacy
preteritowy particip ewakuowany
ł-forma ewakuował, ewakuowała, ewakuowało,
dual: ewakuowałoj, plural: ewakuowali (ewakuowałe)
werbalny substantiw ewakuowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. ewakuowachewakuowachmojewakuowachmy
2. ewakuowašeewakuowaštejewakuowašće
3. ewakuowašeewakuowaštejewakuowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. ewakuujmojewakuujmy
2. ewakuujewakuujtej (-taj)ewakuujće
3. ewakuuj, njech ewakuujeewakuujtej (-taj)njech ewakuuja (ewakuuju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: e-wa-ku-o-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: eu̯akuou̯aʧ

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne ewakuowaše je 0x dokładźene, ewakuowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Mollerowy zapis 240 delnjoserbskich zelowych mjenow z lěta 1582 2), zo su so tute pak za čas wójny ewakuowałe a na někajke bóle wěste městno do tehdyšeje Šleziskeje wotwjezłe. (Rozhlad 1992)



Přełožki

[wobdźěłać]