hubkować
hubkować
hubkować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | hubkuju | hubkujemoj | hubkujemy |
| 2. | hubkuješ | hubkujetej (-taj) | hubkujeće |
| 3. | hubkuje | hubkujetej | hubkuja (hubkuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | hubkujo, hubkujcy, hubkowawši |
| prezensowy particip | hubkowacy |
| preteritowy particip | hubkowany |
| ł-forma | hubkował, hubkowała, hubkowało, dual: hubkowałoj, plural: hubkowali (hubkowałe) |
| werbalny substantiw | hubkowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | hubkowach | hubkowachmoj | hubkowachmy |
| 2. | hubkowaše | hubkowaštej | hubkowašće |
| 3. | hubkowaše | hubkowaštej | hubkowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | hubkujmoj | hubkujmy |
| 2. | hubkuj | hubkujtej (-taj) | hubkujće |
| 3. | hubkuj, njech hubkuje | hubkujtej (-taj) | njech hubkuja (hubkuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
hub-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: [hupkou̯ač]
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne hubkowaše je 0x dokładźene, hubkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wokošować; košić; wokošić; wokošeć; hubičkować; zhubkować
Přikłady:
- [1] Wona bě Feliksa hubkować nawučiła, wony wječork po kinje bě so jeho zmocowała. (Brězan)
- Jónu, wosrjedź hubkowanja, wona jeho wróćo storći, směješe so, kaž by kružna piła kjawčała, a rjekny: >>Jutře dóstanu šat, mochzeleny somot, ramjenja swobodne -- budźe so mi wulkotnje hodźeć! (Brězan)
- Krabatej bě to wšojedne, tłóčeštaj so přez črjódu mužow, kotřiž so zahoriće hubkowachu. (Brězan)
- Telko so hubkowacych porikow před domami a na woknach -- čłowjek móhł z kože wujěć ze zawisću abo žedźbu abo kažkuli móžeš tole začuće mjenować. (Ben Budar)
- A woni přeco hišće dale hrěša a lija sej ze slěbra wobrazy w podobje přibohow, wšitko dźěła rjemjeslnikow; praja: ">Woprujće jim"<, a ludźo hubkuja ćelata. (Stary zakoń 1973)
- Nóžko-wach zamyslena - tule běchmy jako młodostni na ławce sydali a so horco hubkowali, tamle prěki z kurjenca jeja kradnyli a w nocy sej je popjekli. (Wuhladko 2001)
- Wón z liščej hubu skušuje, kaž pawk ći ćeńke předźe syće; hdyž do wočow će hubkuje, pod nohu knotej kaza ryće. (Ćišinski)
- Beno Budar Horni Hajnk Zawisć Hdźež jedyn do druheho haka, tam zawisć z wjesołosću skaka, suknju zběha, z kóždym lěha, njepopřatosć hubkuje, fajfu hidy trubkuje, z Worklec do Róžanta dwě sćě smali, zo so spody riće šiće pali, tu a tam zas bomby kładźe, hdźež je firma pilna była a z dochodami horje zjěła (Protyka 2001)
Přełožki
[wobdźěłać]
|