interpunktować
interpunktować
interpunktować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | interpunktuju | interpunktujemoj | interpunktujemy |
| 2. | interpunktuješ | interpunktujetej (-taj) | interpunktujeće |
| 3. | interpunktuje | interpunktujetej | interpunktuja (interpunktuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | interpunktujo, interpunktujcy, interpunktowawši |
| prezensowy particip | interpunktowacy |
| preteritowy particip | interpunktowany |
| ł-forma | interpunktował, interpunktowała, interpunktowało, dual: interpunktowałoj, plural: interpunktowali (interpunktowałe) |
| werbalny substantiw | interpunktowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | interpunktowach | interpunktowachmoj | interpunktowachmy |
| 2. | interpunktowaše | interpunktowaštej | interpunktowašće |
| 3. | interpunktowaše | interpunktowaštej | interpunktowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | interpunktujmoj | interpunktujmy |
| 2. | interpunktuj | interpunktujtej (-taj) | interpunktujće |
| 3. | interpunktuj, njech interpunktuje | interpunktujtej (-taj) | njech interpunktuja (interpunktuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
in-ter-punk-to-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: inteʀpunktou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne interpunktowaše je 0x dokładźene, interpunktowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] W kónčnym dźělu Mětšk róle wuměni: Tonowe skupiny róžka wučinja nětko - kaž do toho w zawodźe přestawki - po štwórćinje a interpunktuja nětk přestawki, kotrychž dołhosć so, wuchadźejo wot pjeć štwórćinow, ražk za ražkom hač na jednu štwórćinu pomjeńšuje. (Rozhlad 1997)