iritować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

iritować

iritować(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. irituju iritujemoj iritujemy
2. irituješ iritujetej (-taj) iritujeće
3. irituje iritujetej irituja (irituju)
aspekt ip
transgresiw iritujo, iritujcy, iritowawši
prezensowy particip iritowacy
preteritowy particip iritowany
ł-forma iritował, iritowała, iritowało,
dual: iritowałoj, plural: iritowali (iritowałe)
werbalny substantiw iritowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. iritowach iritowachmoj iritowachmy
2. iritowaše iritowaštej iritowašće
3. iritowaše iritowaštej iritowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. iritujmoj iritujmy
2. irituj iritujtej (-taj) iritujće
3. irituj, njech irituje iritujtej (-taj) njech irituja (irituju)

Ortografija

Dźělenje słowow: i-ri-to-wać

Wurjekowanje

IPA: iʀitou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne iritowaše je 0x dokładźene, iritowa (móže tež něšto druhe być) 0x.


Přełožki[wobdźěłać]