K wobsahej skočić

kalkować

z Wikisłownika

kalkować

wosoba singular dual plural
1. kalkujukalkujemojkalkujemy
2. kalkuješkalkujetej (-taj)kalkujeće
3. kalkujekalkujetejkalkuja (kalkuju)
aspekt ip
transgresiw kalkujo, kalkujcy, kalkowawši
prezensowy particip kalkowacy
preteritowy particip kalkowany
ł-forma kalkował, kalkowała, kalkowało,
dual: kalkowałoj, plural: kalkowali (kalkowałe)
werbalny substantiw kalkowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. kalkowachkalkowachmojkalkowachmy
2. kalkowašekalkowaštejkalkowašće
3. kalkowašekalkowaštejkalkowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. kalkujmojkalkujmy
2. kalkujkalkujtej (-taj)kalkujće
3. kalkuj, njech kalkujekalkujtej (-taj)njech kalkuja (kalkuju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: kal-ko-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: kalkou̯aʧ

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne kalkowaše je 0x dokładźene, kalkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Serbšćina je hižo dawno w koeksistency a bliskim kontakće z němčinu, a kaž za słowoskład, tak płaći tež za frazeologiju, zo je kalkowanje jedne (Rozhlad 1996)
Domaschowa kalkowa) ruda cžini spomož je na mokre łuki a na pola, na kotrychž chcedźa smažicź. (Serbski hospodar 1888)



Přełožki

[wobdźěłać]