kołochować

kołochować

kołochować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	kołochuju	kołochujemoj	kołochujemy
2.	kołochuješ	kołochujetej (-taj)	kołochujeće
3.	kołochuje	kołochujetej	kołochuja (kołochuju)

aspekt	ip
transgresiw	kołochujo, kołochujcy, kołochowawši
prezensowy particip	kołochowacy
preteritowy particip	kołochowany
ł-forma	kołochował, kołochowała, kołochowało, dual: kołochowałoj, plural: kołochowali (kołochowałe)
werbalny substantiw	kołochowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	kołochowach	kołochowachmoj	kołochowachmy
2.	kołochowaše	kołochowaštej	kołochowašće
3.	kołochowaše	kołochowaštej	kołochowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	kołochujmoj	kołochujmy
2.	kołochuj	kołochujtej (-taj)	kołochujće
3.	kołochuj, njech kołochuje	kołochujtej (-taj)	njech kołochuja (kołochuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: ko-ło-cho-wać

Wurjekowanje

IPA: kou̯ɔʦhou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne kołochowaše je 0x dokładźene, kołochowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] kochory pušćeć; kochory spušćeć; kołochi pušćeć

Přikłady:

[1] Njech du do haja lubowacy ze swojim wosławjenjom meje; w meji štomy a kwětki jenož kćěja, ale w haperleji wubiwaju; wědźće, zo to schadźenje a kołochowanje, te pupki, kołochi a kikery su najwjetši dźiw přirody, a wjace hižo wo nich njepřeradźu ani słowo; čapńće so sami a hrjebajće sami z porstom w mjelnej zemi, ze zatajenym dychom, přetož tutón porst so dótka krjechkeho a połneho kołocha. (Wuhladko 2001)

Přełožki

jendźelski: [1] germinate