kolidować
kolidować
kolidować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | koliduju | kolidujemoj | kolidujemy |
| 2. | koliduješ | kolidujetej (-taj) | kolidujeće |
| 3. | koliduje | kolidujetej | koliduja (koliduju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | kolidujo, kolidujcy, kolidowawši |
| prezensowy particip | kolidowacy |
| preteritowy particip | kolidowany |
| ł-forma | kolidował, kolidowała, kolidowało, dual: kolidowałoj, plural: kolidowali (kolidowałe) |
| werbalny substantiw | kolidowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | kolidowach | kolidowachmoj | kolidowachmy |
| 2. | kolidowaše | kolidowaštej | kolidowašće |
| 3. | kolidowaše | kolidowaštej | kolidowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | kolidujmoj | kolidujmy |
| 2. | koliduj | kolidujtej (-taj) | kolidujće |
| 3. | koliduj, njech koliduje | kolidujtej (-taj) | njech koliduja (koliduju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
ko-li-do-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: kɔlidou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne kolidowaše je 0x dokładźene, kolidowa (móže tež něšto druhe być) 0x.