kongruować

kongruować

kongruować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	kongruuju	kongruujemoj	kongruujemy
2.	kongruuješ	kongruujetej (-taj)	kongruujeće
3.	kongruuje	kongruujetej	kongruuja (kongruuju)

aspekt	ip
transgresiw	kongruujo, kongruujcy, kongruowawši
prezensowy particip	kongruowacy
preteritowy particip	kongruowany
ł-forma	kongruował, kongruowała, kongruowało, dual: kongruowałoj, plural: kongruowali (kongruowałe)
werbalny substantiw	kongruowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	kongruowach	kongruowachmoj	kongruowachmy
2.	kongruowaše	kongruowaštej	kongruowašće
3.	kongruowaše	kongruowaštej	kongruowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	kongruujmoj	kongruujmy
2.	kongruuj	kongruujtej (-taj)	kongruujće
3.	kongruuj, njech kongruuje	kongruujtej (-taj)	njech kongruuja (kongruuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: kon-gru-o-wać

Wurjekowanje

IPA: kɔngʀuou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne kongruowaše je 0x dokładźene, kongruowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přełožki

němski: [1] kongruieren