konjugować

konjugować

konjugować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	konjuguju	konjugujemoj	konjugujemy
2.	konjuguješ	konjugujetej (-taj)	konjugujeće
3.	konjuguje	konjugujetej	konjuguja (konjuguju)

aspekt	ip
transgresiw	konjugujo, konjugujcy, konjugowawši
prezensowy particip	konjugowacy
preteritowy particip	konjugowany
ł-forma	konjugował, konjugowała, konjugowało, dual: konjugowałoj, plural: konjugowali (konjugowałe)
werbalny substantiw	konjugowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	konjugowach	konjugowachmoj	konjugowachmy
2.	konjugowaše	konjugowaštej	konjugowašće
3.	konjugowaše	konjugowaštej	konjugowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	konjugujmoj	konjugujmy
2.	konjuguj	konjugujtej (-taj)	konjugujće
3.	konjuguj, njech konjuguje	konjugujtej (-taj)	njech konjuguja (konjuguju)

Ortografija

Dźělenje słowow: ko-nju-go-wać

Wurjekowanje

IPA: kɔnʲugou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne konjugowaše je 0x dokładźene, konjugowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] časować

Přikłady:

[1] Tole prawidło dyrbimy respektować runje tak kaž na přikład deklinowanje abo konjugowanje. (Rozhlad 1990)

Přełožki

jendźelski: [1] conjugate němski: [1] konjugieren