kontrahować
Napohlad
kontrahować
kontrahować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | kontrahuju | kontrahujemoj | kontrahujemy |
| 2. | kontrahuješ | kontrahujetej (-taj) | kontrahujeće |
| 3. | kontrahuje | kontrahujetej | kontrahuja (kontrahuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | kontrahujo, kontrahujcy, kontrahowawši |
| prezensowy particip | kontrahowacy |
| preteritowy particip | kontrahowany |
| ł-forma | kontrahował, kontrahowała, kontrahowało, dual: kontrahowałoj, plural: kontrahowali (kontrahowałe) |
| werbalny substantiw | kontrahowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | kontrahowach | kontrahowachmoj | kontrahowachmy |
| 2. | kontrahowaše | kontrahowaštej | kontrahowašće |
| 3. | kontrahowaše | kontrahowaštej | kontrahowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | kontrahujmoj | kontrahujmy |
| 2. | kontrahuj | kontrahujtej (-taj) | kontrahujće |
| 3. | kontrahuj, njech kontrahuje | kontrahujtej (-taj) | njech kontrahuja (kontrahuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
kon-tra-ho-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: kɔntʀahou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne kontrahowaše je 0x dokładźene, kontrahowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přełožki
[wobdźěłać]
|