kontrapunktować
kontrapunktować
kontrapunktować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | kontrapunktuju | kontrapunktujemoj | kontrapunktujemy |
| 2. | kontrapunktuješ | kontrapunktujetej (-taj) | kontrapunktujeće |
| 3. | kontrapunktuje | kontrapunktujetej | kontrapunktuja (kontrapunktuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | kontrapunktujo, kontrapunktujcy, kontrapunktowawši |
| prezensowy particip | kontrapunktowacy |
| preteritowy particip | kontrapunktowany |
| ł-forma | kontrapunktował, kontrapunktowała, kontrapunktowało, dual: kontrapunktowałoj, plural: kontrapunktowali (kontrapunktowałe) |
| werbalny substantiw | kontrapunktowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | kontrapunktowach | kontrapunktowachmoj | kontrapunktowachmy |
| 2. | kontrapunktowaše | kontrapunktowaštej | kontrapunktowašće |
| 3. | kontrapunktowaše | kontrapunktowaštej | kontrapunktowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | kontrapunktujmoj | kontrapunktujmy |
| 2. | kontrapunktuj | kontrapunktujtej (-taj) | kontrapunktujće |
| 3. | kontrapunktuj, njech kontrapunktuje | kontrapunktujtej (-taj) | njech kontrapunktuja (kontrapunktuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
kon-tra-punk-to-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: kɔntʀapunktou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne kontrapunktowaše je 0x dokładźene, kontrapunktowa (móže tež něšto druhe być) 0x.