K wobsahej skočić

krónować

z Wikisłownika

krónować

wosoba singular dual plural
1. krónujukrónujemojkrónujemy
2. krónuješkrónujetej (-taj)krónujeće
3. krónujekrónujetejkrónuja (krónuju)
aspekt ip
transgresiw krónujo, krónujcy, krónowawši
prezensowy particip krónowacy
preteritowy particip krónowany
ł-forma krónował, krónowała, krónowało,
dual: krónowałoj, plural: krónowali (krónowałe)
werbalny substantiw krónowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. krónowachkrónowachmojkrónowachmy
2. krónowašekrónowaštejkrónowašće
3. krónowašekrónowaštejkrónowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. krónujmojkrónujmy
2. krónujkrónujtej (-taj)krónujće
3. krónuj, njech krónujekrónujtej (-taj)njech krónuja (krónuju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: kró-no-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: kʀónou̯aʧ

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne krónowaše je 3x dokładźene, krónowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Majestosć krónowaše joho čoło, luboznosć wotpočowaše na joho horce, žohnowanjo błyskotaše z joho wočow, w joho rukomaj běše wšohomóc. (Katolski Posoł 1915)
Mała hórka nad Róžantom pak hladaše kaž krónowana kralowna do Delan dele a do Pola horje, dokelž na njej stoješe z młodymi zelenymi lipkami wobstupjena cyrkwička swjateje Marije z Lipy. (Katolski Posoł 1915)
Baseń, kotruž budźe pokorna podatosć krónować, budźe wot miłeje smilnosće chwalena. (Katolski Posoł 1915)
W tejle prěnjej bitwje jandźel swojoho młodoho hordźinu krónowanoho njewohlada. (Katolski Posoł 1915)
Potom bu wuzwolena krónowana z róžowej krónu k mytej za njewinosć a pócćiwosć, při čimž wšitke knježny a młodźency klečachu. (Katolski Posoł 1915)
Denis pola Pariza bywaja kóždolětnje na swěčk Marije štyri róžowe knježny krónowane, z kotrychž nimo róžoweje króny prěnja 800 frankow, tamne kóžda 600 frankow jako čestne myto pócćiwosće dóstanu. (Katolski Posoł 1915)
Podarmo njejsće z njebjesami bědźili; přetož wone su naše brónje žohnowałe, swěru a zmužitosć našoho njepřirunajomnoho wójska z wulkotnymi dobyćemi krónowałe, našu wužšu wótčinu před surowosćemi wójny wuchowałe. (Katolski Posoł 1915)
Wona widźi joho šwikanoho, krónowanoho; widźi křiž a joho na nim mjez złóstnikomaj. (Katolski Posoł 1915)
Sčinił sy joho wo mało mjeńšoho dyžli jandźelow; z krasnosću a česću sy joho krónował a postajił joho nad skutkami swojeju rukow. (Katolski Posoł 1915)
To wón : Najwyššoho žohnowanjo a škit wotpočuje na zdychowanjach swěrneje maćerneje lubosće, hdyž z česću krónowany jako dobyćer wuhlada zasy swoju domiznu, swój ródny dom. (Katolski Posoł 1915)
Zawdajmy sej ruku swěrnu, lubosć njech nam k bokej dźe, da so krasnja rjane puće, dwójce słódke zboža čuće rejžu našu krónuje. (Zejler)
Aj, ty štunda krónowana, słódka, rjana, swjedźenska za mać lubu a za nana, hdyž so dźěćo wobstara, hdyž tón lubozny dźeń swita, zo zwón k wołtarjej jo wita a zwjazk wježe wutrobu k zbožownemu mandźelstwu. (Zejler)
Sy sprócne lěto krónowal tež zaso z hnadnej mzdu, nam daril žně a pokazał, kak maš k nam wutrobu. (Zejler)
Sobotu W Chrysta mjeni dokonjamy nětk prócu teho tydźenja, dźak lubom Wótcej zaspěwamy, kiž pomocny so pokaza a kiž wšo dźěło přisłušne ze słódkim mytom krónuje. (Zejler)
Skubłaj, žohnuj, wšědnje krónuj, zo so derje radźa wšě. (Zejler)
Wachuj, žohnuj, wšědnje krónuj z tyćom kubła darjene a daj hnadu, zo naj k padu žane zbožo njenjese. (Zejler)
Sy k wyšej wosadźe tam powołany před trónom teho jehnjeća, k tej zbóžnej swjećizni sy požadany, će Chrystus pastyr postaja; tam twoje prócy krónuje to zbóžne myto njebjeske. (Zejler)
Budź chwalena ta dobrota, ta rěka, złota hnada, kiž krónuje Će do dźensa a smilnje k tebi hlada. (Zejler)
Dźak, lubosć krónuj twoje mjeno, ty dźěłaćerjo Knjezowy, najlěpše wšo, štož wěmy jeno, za přichod twój my přejemy. (Zejler)
Tola jeju próca bu na njenadźite wašnje z poradźenjom krónowana, přetož we wěstej wysokosći běše tón zadni bok Měrćinoweje sćěny mjenje nahły, hač wot delkach z hłubokosće so zdaše. (Zejler)
Wječor dźěło hotowe měrna trubka krónuje; a štóž ju praj lubo ma, wozmje ju sej do łoža (Zejler)



Přełožki

[wobdźěłać]