K wobsahej skočić

krajny

z Wikisłownika

krajny

kazus singular f singular m singular n dual plural
nominatiw krajnakrajnykrajnekrajnej
(krajnaj)
krajne
(krajni)
genitiw krajnejekrajnehokrajnehokrajnejukrajnych
datiw krajnejkrajnemukrajnemukrajnymajkrajnym
akuzatiw krajnukrajny
(krajneho)
krajnekrajnej
(krajneju)
krajne
(krajnych)
instrumental krajnejkrajnymkrajnymkrajnymajkrajnymi
lokatiw krajnejkrajnymkrajnymkrajnymajkrajnych


Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: kraj-ny

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] ke krajej słušacy

Synonymy:

[1] ... kraja, krajowy

Kolokacije:

[1] krajny dowol, krajne sudnistwo, krajny sud, krajny hrabja, krajny wokrjes, krajny rada, krajny dešć, krajne stawy, krajny sejm, krajna wobora, krajny wětr, krajny jazyk

Přikłady:

[1] A ja sym tu wěc po krajnych zakonjach zestajał. (Ćišinski)
Tři sta kročeli wot mjezow małoho zwjazkowoho kraja zdaleny stoji na pruskej zemi na krajnej dróze hosćenc "čerwjenoho woła". (Radlubin)
Wón drje běše přepokazany, zo móže předešćnik w dešćikojtym wjedrje, kaž zańdźene lěta často běše, jara wužitny a pokojacy towarš srjedź krajneje drohi być, najebać toho hladaše pak najradšo z křiwym wóčkom na njoho. (Radlubin)

Wotwodźene wopřijeća:

krajnoradowy, krajnoradny, nakrajnik, krajnostawski, tukrajny, tukrajnica, tukrajnik, wukrajny, wukrajnica, wukrajnik



Přełožki

[wobdźěłać]