mariněrować
Napohlad
mariněrować
mariněrować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | mariněruju | mariněrujemoj | mariněrujemy |
| 2. | mariněruješ | mariněrujetej (-taj) | mariněrujeće |
| 3. | mariněruje | mariněrujetej | mariněruja (mariněruju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | mariněrujo, mariněrujcy, mariněrowawši |
| prezensowy particip | mariněrowacy |
| preteritowy particip | mariněrowany |
| ł-forma | mariněrował, mariněrowała, mariněrowało, dual: mariněrowałoj, plural: mariněrowali (mariněrowałe) |
| werbalny substantiw | mariněrowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | mariněrowach | mariněrowachmoj | mariněrowachmy |
| 2. | mariněrowaše | mariněrowaštej | mariněrowašće |
| 3. | mariněrowaše | mariněrowaštej | mariněrowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | mariněrujmoj | mariněrujmy |
| 2. | mariněruj | mariněrujtej (-taj) | mariněrujće |
| 3. | mariněruj, njech mariněruje | mariněrujtej (-taj) | njech mariněruja (mariněruju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
ma-ri-ně-ro-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: maʀin'iʀɔu̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne mariněrowaše je 0x dokładźene, mariněrowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přełožki
[wobdźěłać]
|