multiplikować

multiplikować

multiplikować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	multiplikuju	multiplikujemoj	multiplikujemy
2.	multiplikuješ	multiplikujetej (-taj)	multiplikujeće
3.	multiplikuje	multiplikujetej	multiplikuja (multiplikuju)

aspekt	ip
transgresiw	multiplikujo, multiplikujcy, multiplikowawši
prezensowy particip	multiplikowacy
preteritowy particip	multiplikowany
ł-forma	multiplikował, multiplikowała, multiplikowało, dual: multiplikowałoj, plural: multiplikowali (multiplikowałe)
werbalny substantiw	multiplikowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	multiplikowach	multiplikowachmoj	multiplikowachmy
2.	multiplikowaše	multiplikowaštej	multiplikowašće
3.	multiplikowaše	multiplikowaštej	multiplikowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	multiplikujmoj	multiplikujmy
2.	multiplikuj	multiplikujtej (-taj)	multiplikujće
3.	multiplikuj, njech multiplikuje	multiplikujtej (-taj)	njech multiplikuja (multiplikuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: mul-ti-pli-ko-wać

Wurjekowanje

IPA: multiplikou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne multiplikowaše je 0x dokładźene, multiplikowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] namnožić; namnožeć; namnožować; množić

Přikłady:

[1] Wón wudźěra nimo mje, do dalokeje dalokosće, pozdatnje multiplikuje wón štwórć miliona ze 1 37. (Brězan)

Komunikatiwna funkcija rěče so w nowinach a rozhłosu multiplikuje. (Rozhlad 1991)

Přełožki

jendźelski: [1] multiply němski: [1] malnehmen