narunować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

narunować

narunować(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. narunuju narunujemoj narunujemy
2. narunuješ narunujetej (-taj) narunujeće
3. narunuje narunujetej narunuja (narunuju)
aspekt ip
transgresiw narunujo, narunujcy, narunowawši
prezensowy particip narunowacy
preteritowy particip narunowany
ł-forma narunował, narunowała, narunowało,
dual: narunowałoj, plural: narunowali (narunowałe)
werbalny substantiw narunowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. narunowach narunowachmoj narunowachmy
2. narunowaše narunowaštej narunowašće
3. narunowaše narunowaštej narunowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. narunujmoj narunujmy
2. narunuj narunujtej (-taj) narunujće
3. narunuj, njech narunuje narunujtej (-taj) njech narunuja (narunuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: na-ru-no-wać

Wurjekowanje

IPA: naʀunou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne narunowaše je 0x dokładźene, narunowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] wotrunać; wotrunować; narunać

Přikłady:

[1] Tam črjódka pólskich a sowjetskich muži bydli, mjez tym zo cuzy dźěłaćerjo w burskich statokach jenož po jednym bydla, narunujo tam hospodarja abo jeho synow abo bywajo docyła z jeničkej muskej mocu na statoku. (Kubašec)
Wosebje w serbskich swójbach na kromje serbskeho rěčneho teritorija, a to samo w swójbach, w kotrychž běštaj wobaj mandźelskaj serbskeho pochada, aktiwnje serbsku rěč wobknježeštaj a so jako Serbaj čuještaj, poča němska wobchadna rěč poněčim serbsku narunować. (Rozhlad 1998)
Swoju maćernu rěč wobknježa poměrnje derje, byrnjež sčasami narunuja někotre słowa z čěskimi. (Rozhlad 1997)


Přełožki[wobdźěłać]