ondulować

ondulować

ondulować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	onduluju	ondulujemoj	ondulujemy
2.	onduluješ	ondulujetej (-taj)	ondulujeće
3.	onduluje	ondulujetej	onduluja (onduluju)

aspekt	ip
transgresiw	ondulujo, ondulujcy, ondulowawši
prezensowy particip	ondulowacy
preteritowy particip	ondulowany
ł-forma	ondulował, ondulowała, ondulowało, dual: ondulowałoj, plural: ondulowali (ondulowałe)
werbalny substantiw	ondulowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	ondulowach	ondulowachmoj	ondulowachmy
2.	ondulowaše	ondulowaštej	ondulowašće
3.	ondulowaše	ondulowaštej	ondulowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	ondulujmoj	ondulujmy
2.	onduluj	ondulujtej (-taj)	ondulujće
3.	onduluj, njech onduluje	ondulujtej (-taj)	njech onduluja (onduluju)

Ortografija

Dźělenje słowow: on-du-lo-wać

Wurjekowanje

IPA: ɔndulou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne ondulowaše je 0x dokładźene, ondulowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přełožki

němski: [1] ondulieren