přečinjować
přečinjować
přečinjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | přečinjuju | přečinjujemoj | přečinjujemy |
| 2. | přečinjuješ | přečinjujetej (-taj) | přečinjujeće |
| 3. | přečinjuje | přečinjujetej | přečinjuja (přečinjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | přečinjujo, přečinjujcy, přečinjowawši |
| prezensowy particip | přečinjowacy |
| preteritowy particip | přečinjowany |
| ł-forma | přečinjował, přečinjowała, přečinjowało, dual: přečinjowałoj, plural: přečinjowali (přečinjowałe) |
| werbalny substantiw | přečinjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | přečinjowach | přečinjowachmoj | přečinjowachmy |
| 2. | přečinjowaše | přečinjowaštej | přečinjowašće |
| 3. | přečinjowaše | přečinjowaštej | přečinjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | přečinjujmoj | přečinjujmy |
| 2. | přečinjuj | přečinjujtej (-taj) | přečinjujće |
| 3. | přečinjuj, njech přečinjuje | přečinjujtej (-taj) | njech přečinjuja (přečinjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
pře-či-njo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: pʃeʧinʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne přečinjowaše je 0x dokładźene, přečinjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.