přiwobroćować so
přiwobroćować so
přiwobroćować so(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | přiwobroćuju | přiwobroćujemoj | přiwobroćujemy |
| 2. | přiwobroćuješ | přiwobroćujetej (-taj) | přiwobroćujeće |
| 3. | přiwobroćuje | přiwobroćujetej | přiwobroćuja (přiwobroćuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | přiwobroćujo, přiwobroćujcy, přiwobroćowawši |
| prezensowy particip | přiwobroćowacy |
| preteritowy particip | přiwobroćowany |
| ł-forma | přiwobroćował, přiwobroćowała, přiwobroćowało, dual: přiwobroćowałoj, plural: přiwobroćowali (přiwobroćowałe) |
| werbalny substantiw | přiwobroćowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | přiwobroćowach | přiwobroćowachmoj | přiwobroćowachmy |
| 2. | přiwobroćowaše | přiwobroćowaštej | přiwobroćowašće |
| 3. | přiwobroćowaše | přiwobroćowaštej | přiwobroćowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | přiwobroćujmoj | přiwobroćujmy |
| 2. | přiwobroćuj | přiwobroćujtej (-taj) | přiwobroćujće |
| 3. | přiwobroćuj, njech přiwobroćuje | přiwobroćujtej (-taj) | njech přiwobroćuja (přiwobroćuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
při-wob-ro-ćo-wać so
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: pʃiu̯obʀɔʧou̯aʧ sɔ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne přiwobroćowaše je 0x dokładźene, přiwobroćowa (móže tež něšto druhe być) 0x.