přiwučować
přiwučować
přiwučować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | přiwučuju | přiwučujemoj | přiwučujemy |
| 2. | přiwučuješ | přiwučujetej (-taj) | přiwučujeće |
| 3. | přiwučuje | přiwučujetej | přiwučuja (přiwučuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | přiwučujo, přiwučujcy, přiwučowawši |
| prezensowy particip | přiwučowacy |
| preteritowy particip | přiwučowany |
| ł-forma | přiwučował, přiwučowała, přiwučowało, dual: přiwučowałoj, plural: přiwučowali (přiwučowałe) |
| werbalny substantiw | přiwučowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | přiwučowach | přiwučowachmoj | přiwučowachmy |
| 2. | přiwučowaše | přiwučowaštej | přiwučowašće |
| 3. | přiwučowaše | přiwučowaštej | přiwučowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | přiwučujmoj | přiwučujmy |
| 2. | přiwučuj | přiwučujtej (-taj) | přiwučujće |
| 3. | přiwučuj, njech přiwučuje | přiwučujtej (-taj) | njech přiwučuja (přiwučuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
při-wu-čo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: pʃiu̯uʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne přiwučowaše je 0x dokładźene, přiwučowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] přiwučić; nawučić; přinawučić; přiwučeć; nawučeć
Přikłady:
- [1] Ja k wužitnosći wěrnej a k pobožnosći swěrnej 27 so dyrbju přihotować a w šuli přiwučować. (Zejler)
- Dyrbja so sobu přiwučować. (Katolski Posoł 1913)
- Na swojich něhdźe dwaceći misionskich stacijach w Južnej Africe njepřipowědachu domoródnym jenož křesćanstwo, ale skićachu jim šulske kubłanje a přiwučowachu jich na ratarske a rjemjeslniske dźěła. (Rozhlad 1994)