podźělować
podźělować
podźělować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | podźěluju | podźělujemoj | podźělujemy |
| 2. | podźěluješ | podźělujetej (-taj) | podźělujeće |
| 3. | podźěluje | podźělujetej | podźěluja (podźěluju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | podźělujo, podźělujcy, podźělowawši |
| prezensowy particip | podźělowacy |
| preteritowy particip | podźělowany |
| ł-forma | podźělował, podźělowała, podźělowało, dual: podźělowałoj, plural: podźělowali (podźělowałe) |
| werbalny substantiw | podźělowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | podźělowach | podźělowachmoj | podźělowachmy |
| 2. | podźělowaše | podźělowaštej | podźělowašće |
| 3. | podźělowaše | podźělowaštej | podźělowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | podźělujmoj | podźělujmy |
| 2. | podźěluj | podźělujtej (-taj) | podźělujće |
| 3. | podźěluj, njech podźěluje | podźělujtej (-taj) | njech podźěluja (podźěluju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
po-dźě-lo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: pɔdʑʲɪlou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne podźělowaše je 0x dokładźene, podźělowa (móže tež něšto druhe być) 0x.