poklakować so

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

poklakować so

poklakować so(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. poklakuju poklakujemoj poklakujemy
2. poklakuješ poklakujetej (-taj) poklakujeće
3. poklakuje poklakujetej poklakuja (poklakuju)
aspekt ip
transgresiw poklakujo, poklakujcy, poklakowawši
prezensowy particip poklakowacy
preteritowy particip poklakowany
ł-forma poklakował, poklakowała, poklakowało,
dual: poklakowałoj, plural: poklakowali (poklakowałe)
werbalny substantiw poklakowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. poklakowach poklakowachmoj poklakowachmy
2. poklakowaše poklakowaštej poklakowašće
3. poklakowaše poklakowaštej poklakowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. poklakujmoj poklakujmy
2. poklakuj poklakujtej (-taj) poklakujće
3. poklakuj, njech poklakuje poklakujtej (-taj) njech poklakuja (poklakuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: po-kla-ko-wać so

Wurjekowanje

IPA: poklakou̯aʧ sɔ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne poklakowaše je 0x dokładźene, poklakowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] poklaknyć so; klaknyć so

Přikłady:

[1] Jeho skónčenje njemóžeše daloko wjace być, přetož bóle a bóle poča so jemu před wočomaj ćmić, jeho noze słabnyštej a so poklakowaštej - a hłód a lačnosć přesćěhaštej jeho hač najsurowišo. (Zejler)
Dźaknje před nim poklakuj! (Wałtar)
A naplećechu ćernjowu krónu, stajichu ju na jeho hłowu a dachu jemu sćinu do praweje ruki, poklakowachu so před nim a wusměwachu jeho a dźachu: Budź strowjeny, židowski kralo! (Sćenje po Swj. Mateju 1960)
Zwóńk klinka ze zwónčkom, a pobožnje so poklakuja, hdyž knjez nimo dźe (Ćišinski)


Přełožki[wobdźěłać]