pomadźaršćić
Napohlad
pomadźaršćić
wuwidźeć (hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | pomadźaršću | pomadźaršćimoj | pomadźaršćimy |
| 2. | pomadźaršćiš | pomadźaršćitej (-taj) | pomadźaršćiće |
| 3. | pomadźaršći | pomadźaršćitej (-taj) | pomadźaršća |
| aspekt | p | ||
| transgresiw | pomadźaršćo, pomadźaršćicy, pomadźaršćiwši | ||
| prezensowy particip | pomadźaršćacy | ||
| preteritowy particip | pomadźaršćeny | ||
| ł-forma | pomadźaršćił, pomadźaršćiła, pomadźaršćiło, dual: pomadźaršćiłoj, plural: pomadźaršćili (pomadźaršćiłe) | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | pomadźaršćich | pomadźaršćichmoj | pomadźaršćichmy |
| 2. | pomadźaršći | pomadźaršćištej | pomadźaršćišće |
| 3. | pomadźaršći | pomadźaršćištej | pomadźaršćichu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | pomadźaršćmoj | pomadźaršćmy |
| 2. | pomadźaršć | pomadźaršćtej | pomadźaršćće |
| 3. | pomadźaršć, njech pomadźaršći | pomadźaršćtej | njech pomadźaršća |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
po-ma-dźar-šćić
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] spóznać
Synonymy:
- [1] zmadźarizować
Hyperonymy:
- [1] asimilować
Přikłady:
- [1] Dźensa, hač na małe wuwzaća, nimaja zemjanstwa, te je so pomadźaršćiło - a tohodla nichtó z nich nima podźěla na knjestwu a na mocy, w tym nastupanju su zraženi na jenu stronu - potłóčowanych. (KatolskiPosoł 1912)
Přełožki
[wobdźěłać]
|