poněmčować
Napohlad
poněmčować
poněmčować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | poněmčuju | poněmčujemoj | poněmčujemy |
| 2. | poněmčuješ | poněmčujetej (-taj) | poněmčujeće |
| 3. | poněmčuje | poněmčujetej | poněmčuja (poněmčuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | poněmčujo, poněmčujcy, poněmčowawši |
| prezensowy particip | poněmčowacy |
| preteritowy particip | poněmčowany |
| ł-forma | poněmčował, poněmčowała, poněmčowało, dual: poněmčowałoj, plural: poněmčowali (poněmčowałe) |
| werbalny substantiw | poněmčowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | poněmčowach | poněmčowachmoj | poněmčowachmy |
| 2. | poněmčowaše | poněmčowaštej | poněmčowašće |
| 3. | poněmčowaše | poněmčowaštej | poněmčowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | poněmčujmoj | poněmčujmy |
| 2. | poněmčuj | poněmčujtej (-taj) | poněmčujće |
| 3. | poněmčuj, njech poněmčuje | poněmčujtej (-taj) | njech poněmčuja (poněmčuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
po-něm-čo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: pɔnʲɪmʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne poněmčowaše je 0x dokładźene, poněmčowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] přeněmčić; přeněmčeć; přeněmčować; poněmčić; poněmčeć
Přikłady:
- [1] Spytachu w poněmčowacym so Hodźiju składnostnje wosebiteho wulěta ze ß swójbnym wječorom" budźić nowy zajim, při čimž spěwachu zhromadnje ze sobu wzatych serbskich towaršnych spěwnikow a słyšachu přednoškaj: dr. (Rozhlad 1991)
- Wliwy poněmčowanja wuchadźachu z klóšterskich murjow, z rjemjesniskich a předewzaćelskich kruhow a wjesnych towarstwow. (Rozhlad 1997)
Přełožki
[wobdźěłać]
|