rozbrojować

rozbrojować

rozbrojować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	rozbrojuju	rozbrojujemoj	rozbrojujemy
2.	rozbrojuješ	rozbrojujetej (-taj)	rozbrojujeće
3.	rozbrojuje	rozbrojujetej	rozbrojuja (rozbrojuju)

aspekt	ip
transgresiw	rozbrojujo, rozbrojujcy, rozbrojowawši
prezensowy particip	rozbrojowacy
preteritowy particip	rozbrojowany
ł-forma	rozbrojował, rozbrojowała, rozbrojowało, dual: rozbrojowałoj, plural: rozbrojowali (rozbrojowałe)
werbalny substantiw	rozbrojowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	rozbrojowach	rozbrojowachmoj	rozbrojowachmy
2.	rozbrojowaše	rozbrojowaštej	rozbrojowašće
3.	rozbrojowaše	rozbrojowaštej	rozbrojowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	rozbrojujmoj	rozbrojujmy
2.	rozbrojuj	rozbrojujtej (-taj)	rozbrojujće
3.	rozbrojuj, njech rozbrojuje	rozbrojujtej (-taj)	njech rozbrojuja (rozbrojuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: roz-bro-jo-wać

Wurjekowanje

IPA: ʀɔzbʀɔi̯ou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne rozbrojowaše je 0x dokładźene, rozbrojowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] přečinić; přečinjeć; rozbrojić; rozbrojeć; brojić; rozmjetać