rozklepować

rozklepować

rozklepować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	rozklepuju	rozklepujemoj	rozklepujemy
2.	rozklepuješ	rozklepujetej (-taj)	rozklepujeće
3.	rozklepuje	rozklepujetej	rozklepuja (rozklepuju)

aspekt	ip
transgresiw	rozklepujo, rozklepujcy, rozklepowawši
prezensowy particip	rozklepowacy
preteritowy particip	rozklepowany
ł-forma	rozklepował, rozklepowała, rozklepowało, dual: rozklepowałoj, plural: rozklepowali (rozklepowałe)
werbalny substantiw	rozklepowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	rozklepowach	rozklepowachmoj	rozklepowachmy
2.	rozklepowaše	rozklepowaštej	rozklepowašće
3.	rozklepowaše	rozklepowaštej	rozklepowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	rozklepujmoj	rozklepujmy
2.	rozklepuj	rozklepujtej (-taj)	rozklepujće
3.	rozklepuj, njech rozklepuje	rozklepujtej (-taj)	njech rozklepuja (rozklepuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: roz-kle-po-wać

Wurjekowanje

IPA: ʀɔzklepou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne rozklepowaše je 0x dokładźene, rozklepowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] rozklepać; rozklepnyć; zrozklepać; zrozklepować; rózno klepać; rozćepić; rozćepać

Přikłady:

[1] Pod nawodom lambory započachmy chwatnje, twjerdu, steptanu zemju kopać a rozklepować. (Kubašec)