rozkopować
rozkopować
rozkopować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkopuju | rozkopujemoj | rozkopujemy |
| 2. | rozkopuješ | rozkopujetej (-taj) | rozkopujeće |
| 3. | rozkopuje | rozkopujetej | rozkopuja (rozkopuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozkopujo, rozkopujcy, rozkopowawši |
| prezensowy particip | rozkopowacy |
| preteritowy particip | rozkopowany |
| ł-forma | rozkopował, rozkopowała, rozkopowało, dual: rozkopowałoj, plural: rozkopowali (rozkopowałe) |
| werbalny substantiw | rozkopowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkopowach | rozkopowachmoj | rozkopowachmy |
| 2. | rozkopowaše | rozkopowaštej | rozkopowašće |
| 3. | rozkopowaše | rozkopowaštej | rozkopowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozkopujmoj | rozkopujmy |
| 2. | rozkopuj | rozkopujtej (-taj) | rozkopujće |
| 3. | rozkopuj, njech rozkopuje | rozkopujtej (-taj) | njech rozkopuja (rozkopuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-ko-po-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzkopou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozkopowaše je 1x dokładźene, rozkopowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] rozkopać
Přikłady:
- [1] Štož běch ja mjenujcy z wulkej prócu zestajał, to wón zaso rozkopowaše. (Ćišinski)
- Jedyn rozkopuje hromadu, druhi mjeta hnój z mjeckami na wóz a třeći zasy z łopaću. (Ćišinski)