rozlězować
rozlězować
rozlězować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozlězuju | rozlězujemoj | rozlězujemy |
| 2. | rozlězuješ | rozlězujetej (-taj) | rozlězujeće |
| 3. | rozlězuje | rozlězujetej | rozlězuja (rozlězuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozlězujo, rozlězujcy, rozlězowawši |
| prezensowy particip | rozlězowacy |
| preteritowy particip | rozlězowany |
| ł-forma | rozlězował, rozlězowała, rozlězowało, dual: rozlězowałoj, plural: rozlězowali (rozlězowałe) |
| werbalny substantiw | rozlězowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozlězowach | rozlězowachmoj | rozlězowachmy |
| 2. | rozlězowaše | rozlězowaštej | rozlězowašće |
| 3. | rozlězowaše | rozlězowaštej | rozlězowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozlězujmoj | rozlězujmy |
| 2. | rozlězuj | rozlězujtej (-taj) | rozlězujće |
| 3. | rozlězuj, njech rozlězuje | rozlězujtej (-taj) | njech rozlězuja (rozlězuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-lě-zo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzlʲɪzou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozlězowaše je 0x dokładźene, rozlězowa (móže tež něšto druhe być) 0x.