rozmačować
rozmačować
rozmačować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozmačuju | rozmačujemoj | rozmačujemy |
| 2. | rozmačuješ | rozmačujetej (-taj) | rozmačujeće |
| 3. | rozmačuje | rozmačujetej | rozmačuja (rozmačuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozmačujo, rozmačujcy, rozmačowawši |
| prezensowy particip | rozmačowacy |
| preteritowy particip | rozmačowany |
| ł-forma | rozmačował, rozmačowała, rozmačowało, dual: rozmačowałoj, plural: rozmačowali (rozmačowałe) |
| werbalny substantiw | rozmačowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozmačowach | rozmačowachmoj | rozmačowachmy |
| 2. | rozmačowaše | rozmačowaštej | rozmačowašće |
| 3. | rozmačowaše | rozmačowaštej | rozmačowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozmačujmoj | rozmačujmy |
| 2. | rozmačuj | rozmačujtej (-taj) | rozmačujće |
| 3. | rozmačuj, njech rozmačuje | rozmačujtej (-taj) | njech rozmačuja (rozmačuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-ma-čo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzmaʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozmačowaše je 0x dokładźene, rozmačowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] rozmokać; rozmočić; rozmačeć; roz mačeć