rozplahować
rozplahować
rozplahować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozplahuju | rozplahujemoj | rozplahujemy |
| 2. | rozplahuješ | rozplahujetej (-taj) | rozplahujeće |
| 3. | rozplahuje | rozplahujetej (-taj) | rozplahuja (rozplahuju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | rozplahujo, rozplahujcy, rozplahowawši | ||
| prezensowy particip | rozplahowacy | ||
| preteritowy particip | rozplahowany | ||
| ł-forma | rozplahował, rozplahowała, rozplahowało, dual: rozplahowałoj, plural: rozplahowali (rozplahowałe) | ||
| werbalny substantiw | rozplahowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozplahowach | rozplahowachmoj | rozplahowachmy |
| 2. | rozplahowa(še) | rozplahowaštej | rozplahowašće |
| 3. | rozplahowa(še) | rozplahowaštej | rozplahowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | rozplahujmoj | rozplahujmy |
| 2. | rozplahuj | rozplahujtej (-taj) | rozplahujće |
| 3. | rozplahuj, njech rozplahuje | rozplahujtej (-taj) | njech rozplahuja (rozplahuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-pla-ho-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzplahou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozplahowaše je 0x dokładźene, rozplahowa (móže tež něšto druhe być) 0x.