rozpožčować
rozpožčować
rozpožčować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozpožčuju | rozpožčujemoj | rozpožčujemy |
| 2. | rozpožčuješ | rozpožčujetej (-taj) | rozpožčujeće |
| 3. | rozpožčuje | rozpožčujetej | rozpožčuja (rozpožčuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozpožčujo, rozpožčujcy, rozpožčowawši |
| prezensowy particip | rozpožčowacy |
| preteritowy particip | rozpožčowany |
| ł-forma | rozpožčował, rozpožčowała, rozpožčowało, dual: rozpožčowałoj, plural: rozpožčowali (rozpožčowałe) |
| werbalny substantiw | rozpožčowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozpožčowach | rozpožčowachmoj | rozpožčowachmy |
| 2. | rozpožčowaše | rozpožčowaštej | rozpožčowašće |
| 3. | rozpožčowaše | rozpožčowaštej | rozpožčowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozpožčujmoj | rozpožčujmy |
| 2. | rozpožčuj | rozpožčujtej (-taj) | rozpožčujće |
| 3. | rozpožčuj, njech rozpožčuje | rozpožčujtej (-taj) | njech rozpožčuja (rozpožčuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-pož-čo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzpoʒʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozpožčowaše je 0x dokładźene, rozpožčowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] rozpožčić