rozrubować
rozrubować
rozrubować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozrubuju | rozrubujemoj | rozrubujemy |
| 2. | rozrubuješ | rozrubujetej (-taj) | rozrubujeće |
| 3. | rozrubuje | rozrubujetej | rozrubuja (rozrubuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozrubujo, rozrubujcy, rozrubowawši |
| prezensowy particip | rozrubowacy |
| preteritowy particip | rozrubowany |
| ł-forma | rozrubował, rozrubowała, rozrubowało, dual: rozrubowałoj, plural: rozrubowali (rozrubowałe) |
| werbalny substantiw | rozrubowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozrubowach | rozrubowachmoj | rozrubowachmy |
| 2. | rozrubowaše | rozrubowaštej | rozrubowašće |
| 3. | rozrubowaše | rozrubowaštej | rozrubowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozrubujmoj | rozrubujmy |
| 2. | rozrubuj | rozrubujtej (-taj) | rozrubujće |
| 3. | rozrubuj, njech rozrubuje | rozrubujtej (-taj) | njech rozrubuja (rozrubuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-ru-bo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzʀubou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozrubowaše je 0x dokładźene, rozrubowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] rozrubać; rózno rubać; zrozrubać; zrozrubować
Přikłady:
- [1] Lutherje, kaž to BCS pišoł: ,,Kak naš Měrtyn Lutherus južo skjaržašo, až to psestajanje do nimskego njej žedna lažka wěc, ale až jo sěše zělo ako pjeńki kopas a zwite kuški rozrubowas, tak tež jo našomu serbskemu tararjeju se zejšło. (Rozhlad 1997)