rozsymjenjować
rozsymjenjować
rozsymjenjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozsymjenjuju | rozsymjenjujemoj | rozsymjenjujemy |
| 2. | rozsymjenjuješ | rozsymjenjujetej (-taj) | rozsymjenjujeće |
| 3. | rozsymjenjuje | rozsymjenjujetej | rozsymjenjuja (rozsymjenjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozsymjenjujo, rozsymjenjujcy, rozsymjenjowawši |
| prezensowy particip | rozsymjenjowacy |
| preteritowy particip | rozsymjenjowany |
| ł-forma | rozsymjenjował, rozsymjenjowała, rozsymjenjowało, dual: rozsymjenjowałoj, plural: rozsymjenjowali (rozsymjenjowałe) |
| werbalny substantiw | rozsymjenjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozsymjenjowach | rozsymjenjowachmoj | rozsymjenjowachmy |
| 2. | rozsymjenjowaše | rozsymjenjowaštej | rozsymjenjowašće |
| 3. | rozsymjenjowaše | rozsymjenjowaštej | rozsymjenjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozsymjenjujmoj | rozsymjenjujmy |
| 2. | rozsymjenjuj | rozsymjenjujtej (-taj) | rozsymjenjujće |
| 3. | rozsymjenjuj, njech rozsymjenjuje | rozsymjenjujtej (-taj) | njech rozsymjenjuja (rozsymjenjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-sy-mje-njo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzsɪmʲenʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozsymjenjowaše je 0x dokładźene, rozsymjenjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.