roztłóčować
roztłóčować
roztłóčować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | roztłóčuju | roztłóčujemoj | roztłóčujemy |
| 2. | roztłóčuješ | roztłóčujetej (-taj) | roztłóčujeće |
| 3. | roztłóčuje | roztłóčujetej | roztłóčuja (roztłóčuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | roztłóčujo, roztłóčujcy, roztłóčowawši |
| prezensowy particip | roztłóčowacy |
| preteritowy particip | roztłóčowany |
| ł-forma | roztłóčował, roztłóčowała, roztłóčowało, dual: roztłóčowałoj, plural: roztłóčowali (roztłóčowałe) |
| werbalny substantiw | roztłóčowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | roztłóčowach | roztłóčowachmoj | roztłóčowachmy |
| 2. | roztłóčowaše | roztłóčowaštej | roztłóčowašće |
| 3. | roztłóčowaše | roztłóčowaštej | roztłóčowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | roztłóčujmoj | roztłóčujmy |
| 2. | roztłóčuj | roztłóčujtej (-taj) | roztłóčujće |
| 3. | roztłóčuj, njech roztłóčuje | roztłóčujtej (-taj) | njech roztłóčuja (roztłóčuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-tłó-čo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔztu̯óʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne roztłóčowaše je 0x dokładźene, roztłóčowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] roztłóčić; roztłóčeć; roztołc; roztołkować; zroztłóčeć; rozmjasć; rozmjatować
Přełožki
[wobdźěłać]
|