rozwłóčować
rozwłóčować
rozwłóčować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozwłóčuju | rozwłóčujemoj | rozwłóčujemy |
| 2. | rozwłóčuješ | rozwłóčujetej (-taj) | rozwłóčujeće |
| 3. | rozwłóčuje | rozwłóčujetej | rozwłóčuja (rozwłóčuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozwłóčujo, rozwłóčujcy, rozwłóčowawši |
| prezensowy particip | rozwłóčowacy |
| preteritowy particip | rozwłóčowany |
| ł-forma | rozwłóčował, rozwłóčowała, rozwłóčowało, dual: rozwłóčowałoj, plural: rozwłóčowali (rozwłóčowałe) |
| werbalny substantiw | rozwłóčowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozwłóčowach | rozwłóčowachmoj | rozwłóčowachmy |
| 2. | rozwłóčowaše | rozwłóčowaštej | rozwłóčowašće |
| 3. | rozwłóčowaše | rozwłóčowaštej | rozwłóčowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozwłóčujmoj | rozwłóčujmy |
| 2. | rozwłóčuj | rozwłóčujtej (-taj) | rozwłóčujće |
| 3. | rozwłóčuj, njech rozwłóčuje | rozwłóčujtej (-taj) | njech rozwłóčuja (rozwłóčuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-włó-čo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzu̯óʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozwłóčowaše je 0x dokładźene, rozwłóčowa (móže tež něšto druhe być) 0x.