sabotować

sabotować

sabotować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	sabotuju	sabotujemoj	sabotujemy
2.	sabotuješ	sabotujetej (-taj)	sabotujeće
3.	sabotuje	sabotujetej	sabotuja (sabotuju)

aspekt	ip
transgresiw	sabotujo, sabotujcy, sabotowawši
prezensowy particip	sabotowacy
preteritowy particip	sabotowany
ł-forma	sabotował, sabotowała, sabotowało, dual: sabotowałoj, plural: sabotowali (sabotowałe)
werbalny substantiw	sabotowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	sabotowach	sabotowachmoj	sabotowachmy
2.	sabotowaše	sabotowaštej	sabotowašće
3.	sabotowaše	sabotowaštej	sabotowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	sabotujmoj	sabotujmy
2.	sabotuj	sabotujtej (-taj)	sabotujće
3.	sabotuj, njech sabotuje	sabotujtej (-taj)	njech sabotuja (sabotuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: sa-bo-to-wać

Wurjekowanje

IPA: sabɔtou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne sabotowaše je 0x dokładźene, sabotowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Chromy Täuber rjeješe dale: wzajomnu pomoc sabotować, starych a młodych na so šćuwać, plany, zwěsćowanje a zežiwjenje wohrozyć, do ćěkanja ze wsy wabić, snano samo do ćěkanja z republiki. (Brězan)

A při tym by to tež hišće strašne za dźěłaćerja było, Štóž z nich tajki wulki zajim za wólby měješe, zo wólbow dla mzdu přisadźi, toho bychu wěsće za ćerwjeneho`` měli, Ja sam sej njejsym tehdy zwěrił, swoju stwu socialdemokratam za wólbne zhromadźizny přewostajeć, hačrunjež su z Lubija ke mni přišli a mje wo to prosyli, Burja, rjemjeslnicy, překupcy a druzy bychu moju korćmu sabotowali, a piwo by mi wěsće w pincy skisnyło, Wjedrowa překlepana knježaca woršta to tehdy bě do wójny! (Iselt)

Přełožki

jendźelski: [1] sabotage němski: [1] treiben pólski: [1]