scintilować
Napohlad
scintilować
scintilować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | scintiluju | scintilujemoj | scintilujemy |
| 2. | scintiluješ | scintilujetej (-taj) | scintilujeće |
| 3. | scintiluje | scintilujetej | scintiluja (scintiluju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | scintilujo, scintilujcy, scintilowawši |
| prezensowy particip | scintilowacy |
| preteritowy particip | scintilowany |
| ł-forma | scintilował, scintilowała, scintilowało, dual: scintilowałoj, plural: scintilowali (scintilowałe) |
| werbalny substantiw | scintilowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | scintilowach | scintilowachmoj | scintilowachmy |
| 2. | scintilowaše | scintilowaštej | scintilowašće |
| 3. | scintilowaše | scintilowaštej | scintilowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | scintilujmoj | scintilujmy |
| 2. | scintiluj | scintilujtej (-taj) | scintilujće |
| 3. | scintiluj, njech scintiluje | scintilujtej (-taj) | njech scintiluja (scintiluju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
scin-ti-lo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: sʦintilou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne scintilowaše je 0x dokładźene, scintilowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] scintilěrować