spotorhować
spotorhować
spotorhować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | spotorhuju | spotorhujemoj | spotorhujemy |
| 2. | spotorhuješ | spotorhujetej (-taj) | spotorhujeće |
| 3. | spotorhuje | spotorhujetej (-taj) | spotorhuja (spotorhuju) |
| aspekt | p | ||
| transgresiw | spotorhujo, spotorhujcy, spotorhowawši | ||
| prezensowy particip | spotorhowacy | ||
| preteritowy particip | spotorhowany | ||
| ł-forma | spotorhował, spotorhowała, spotorhowało, dual: spotorhowałoj, plural: spotorhowali (spotorhowałe) | ||
| werbalny substantiw | spotorhowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | spotorhowach | spotorhowachmoj | spotorhowachmy |
| 2. | spotorhowa | spotorhowaštej | spotorhowašće |
| 3. | spotorhowa | spotorhowaštej | spotorhowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | spotorhujmoj | spotorhujmy |
| 2. | spotorhuj | spotorhujtej (-taj) | spotorhujće |
| 3. | spotorhuj, njech spotorhuje | spotorhujtej (-taj) | njech spotorhuja (spotorhuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
spo-tor-ho-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: spɔtɔʀhou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne spotorhowaše je 0x dokładźene, spotorhowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] potorhać; spotorhać; potorhować; powalić; powaleć; spowaleć; powróćić; powróćeć