wěchować
wěchować
wěchować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wěchuju | wěchujemoj | wěchujemy |
| 2. | wěchuješ | wěchujetej (-taj) | wěchujeće |
| 3. | wěchuje | wěchujetej | wěchuja (wěchuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wěchujo, wěchujcy, wěchowawši |
| prezensowy particip | wěchowacy |
| preteritowy particip | wěchowany |
| ł-forma | wěchował, wěchowała, wěchowało, dual: wěchowałoj, plural: wěchowali (wěchowałe) |
| werbalny substantiw | wěchowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wěchowach | wěchowachmoj | wěchowachmy |
| 2. | wěchowaše | wěchowaštej | wěchowašće |
| 3. | wěchowaše | wěchowaštej | wěchowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wěchujmoj | wěchujmy |
| 2. | wěchuj | wěchujtej (-taj) | wěchujće |
| 3. | wěchuj, njech wěchuje | wěchujtej (-taj) | njech wěchuja (wěchuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wě-cho-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ʲɪʦhou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wěchowaše je 0x dokładźene, wěchowa (móže tež něšto druhe być) 0x.