wočerstwjować so
wočerstwjować so
wočerstwjować so(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wočerstwjuju | wočerstwjujemoj | wočerstwjujemy |
| 2. | wočerstwjuješ | wočerstwjujetej (-taj) | wočerstwjujeće |
| 3. | wočerstwjuje | wočerstwjujetej | wočerstwjuja (wočerstwjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wočerstwjujo, wočerstwjujcy, wočerstwjowawši |
| prezensowy particip | wočerstwjowacy |
| preteritowy particip | wočerstwjowany |
| ł-forma | wočerstwjował, wočerstwjowała, wočerstwjowało, dual: wočerstwjowałoj, plural: wočerstwjowali (wočerstwjowałe) |
| werbalny substantiw | wočerstwjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wočerstwjowach | wočerstwjowachmoj | wočerstwjowachmy |
| 2. | wočerstwjowaše | wočerstwjowaštej | wočerstwjowašće |
| 3. | wočerstwjowaše | wočerstwjowaštej | wočerstwjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wočerstwjujmoj | wočerstwjujmy |
| 2. | wočerstwjuj | wočerstwjujtej (-taj) | wočerstwjujće |
| 3. | wočerstwjuj, njech wočerstwjuje | wočerstwjujtej (-taj) | njech wočerstwjuja (wočerstwjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wo-čer-stwjo-wać so
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔʧeʀstu̯ʲou̯aʧ sɔ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wočerstwjowaše je 0x dokładźene, wočerstwjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wočerstwić so