wołać

wołać

wołać (hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	wołam	wołamoj	wołamy
2.	wołaš	wołatej (-taj)	wołaće
3.	woła	wołatej (-taj)	wołaja (wołaju)

aspekt	ip
transgresiw	wołajo, wołajcy, woławši
prezensowy particip	wołacy
preteritowy particip	wołany
ł-forma	wołał, wołała, wołało, dual: wołałoj, plural: wołali (wołałe)
werbalny substantiw	wołanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	wołach	wołachmoj	wołachmy
2.	wołaše	wołaštej	wołašće
3.	wołaše	wołaštej	wołachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	---	wołajmoj	wołajmy
2.	wołaj	wołajtej	wołajće
3.	wołaj, njech woła	wołajtej	njech wołaja (wołaju)

Přełožki

němski: [1] rufen

pólski: [1] wołać