wožiwjować
wožiwjować
wožiwjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wožiwjuju | wožiwjujemoj | wožiwjujemy |
| 2. | wožiwjuješ | wožiwjujetej (-taj) | wožiwjujeće |
| 3. | wožiwjuje | wožiwjujetej | wožiwjuja (wožiwjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wožiwjujo, wožiwjujcy, wožiwjowawši |
| prezensowy particip | wožiwjowacy |
| preteritowy particip | wožiwjowany |
| ł-forma | wožiwjował, wožiwjowała, wožiwjowało, dual: wožiwjowałoj, plural: wožiwjowali (wožiwjowałe) |
| werbalny substantiw | wožiwjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wožiwjowach | wožiwjowachmoj | wožiwjowachmy |
| 2. | wožiwjowaše | wožiwjowaštej | wožiwjowašće |
| 3. | wožiwjowaše | wožiwjowaštej | wožiwjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wožiwjujmoj | wožiwjujmy |
| 2. | wožiwjuj | wožiwjujtej (-taj) | wožiwjujće |
| 3. | wožiwjuj, njech wožiwjuje | wožiwjujtej (-taj) | njech wožiwjuja (wožiwjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wo-ži-wjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯oʒiu̯ʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wožiwjowaše je 0x dokładźene, wožiwjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wožiwić; wožiwjeć; ze žiwjenjom napjelnić; ze žiwjenjom napjelnjeć; ze žiwjenjom napjelnjować; wubudźić; wozrodźić
Přikłady:
- [1] Druhi swat Złob so, tyšne horjo, walej žołmy, morjo, jasne hwězdy, hašejće: Lubosć wožiwjuje, chrobło porodźuje, k pokoju łódź dowjedźe. (Zejler)
- Twoju nož chcu chwalić rolu, chcu chroble sławić twoje městna starodawne a wožiwjować twojich synow mjena sławne, njech wutroba tež rozkoći so z dźiwjej bolu. (Ćišinski)